Bangkok Art News

ติดต่อเราได้ที่ E-mail: spintrue@truemail.com

การจากไปของท่านอาจารย์นนท์ (ศาสตรเมธี นนทิวรรธน์ จันทนผะลิน)และได้มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 ที่ผ่านมา ได้มีคนพูดถึงเรื่อง "เพลงสุดท้าย......"ในหนังสืองานศพของอาจารย์ ที่บอกเล่าถึงชีวิตการทำงานของท่านส่วนหนึ่งไว้
         Bangkok Art News จึงใคร่ขออนุญาตเป็นตัวแทนคัดลอกบทความนั้นมาลงซ้ำเพื่อให้คนที่ยังไม่ได้อ่าน มีโอกาสได้อ่าน


เพลงสุดท้าย.........

ตอนที่ 5: "ฝันที่ไม่เป็นจริง"


คณะกรรมการกองทุนฯ นำโดยท่านอาจารย์นนได้เดินทางไปตัดสินทุนที่ระยอง


"ฝันที่ไม่เป็นจริง"

ผมได้ติดตามใช้สอยท่านอาจารย์มานานพอสมควร

โชคดีตั้งแต่ร่วมงานกับท่านในการจัดงานประกวดศิลปะกรรม ASEAN Art Awards แล้วไม่เคยหยุดเลย

แล้วก็มาทำงานร่วมกันอย่างมีความสุขที่ “กองทุนส่งเสริมการศึกษาการสร้างสรรค์ศิลปะ มูลนิธิรัฐบุรุษ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์” อีก 17-18 ปี

ร่วมทำงานและสนับงานการออกแบบและผลิต “พ่อของแผ่นดิน” ให้กับคณะแพทย์ศาสตร์ศิริราชพยาบาล

ทำประมูลหารายได้บูรณะ “ตึกยาว” อายุครบ 100 ปี ให้กับโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ของ “ป๋า” และคุณพ่อของท่าน


ผลงานของท่านอาจารย์นนทั้ง 3 ผลงานที่ท่านได้สร้างสรรค์ขึ้นใน 3 โอกาส เพื่อหาทุนสนับสนุนกิจกรรมทางการกุศล


แล้วก็ทำกุศลครั้งยิ่งใหญ่ครั้งสุดท้าย ด้วยการออกแบบและควบคุมการผลิต“พระพุทธเทพทันตราช”

การทำงานร่วมกันมาเป็นเวลานานดังกล่าวนี้ ทำให้พวกเราได้พบเจอเป็นประจำ

การพบเจอท่านอาจารย์เป็นครั้งสุดท้ายของชีวิต เป็นวันพฤหัสบดีที่ 19 มกราคม 2560 ที่พวกเราได้ขับรถไปรับท่านที่ฝั่งธน(บุรี)ใกล้บ้านท่าน เพื่อไปรับประทานก๋วยเตี๋ยวเรือร้านโกเหม่ง ก๋วยเตี๋ยวเรือเสวยที่อร่อยและท่านอาจารย์ชอบ

การรับประทานก๋วยเตี๋ยวในวันนั้น ท่านอาจารย์มีอารมณ์แจ่มใส ชวนพวกเราคุยอยู่ตลอดเวลา พร้อมกับบอกพวกเราด้วยความดีใจว่าวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 ท่านจะฉายแสงเป็นวันสุดท้าย เลยอยากขอให้ผมช่วยจองห้องพักให้ด้วย ท่านจะไปร่วมงาน Mini Art Camp และเปิดพิพิธภัณฑ์ศิลปะ 129 ของคุณกิ๊ก(คุณเยาวณี นิรันดร) ช่วงวันที่ 2-4 กุมภาพันธ์ 2560 และจะช่วยเขียนรูปสักชิ้นสองชิ้นขายหาทุนช่วยมูลนิธิฯเพื่อช่วยอนุรักษ์เขาใหญ่

พวกเราต่างดีใจ พร้อมดำเนินการทุกอย่างตามที่ท่านอาจารย์ขอร้องในการไป Survey ที่พักที่เขาใหญ่วันเสาร์ที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560ได้จองห้องพักไว้ให้ท่านอาจารย์เป็นที่เรียบร้อยทุกประการก่อนเดินกลับกรุงเทพฯในวันนั้น

แต่ฝันนี้ไม่เคยเป็นจริง...

เพราะในเวลา 22.00 น.ของคืนวันเดียวกัน ผมได้รับโทรศัพท์จากอาจารย์ผู้ใหญ่ (ผศ.ชัยวุฒิ ร่วมฤดีกุล) จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ที่ไปร่วมตัดสินผลงานกับท่านอาจารย์ที่ “บางแสน” ในวันนั้น

“..พี่ทราบหรือยังครับ”

ผมตอบไปอย่างงงๆ ว่า “ทราบเรื่องอะไร?”

“ทราบเรื่องที่ท่านอาจารย์นนท์เสียแล้ว”

ซึ่งหลังจากนั้นก็มีโทรศัพท์มาอีกมากมายหลายสายบอกเล่าถึงเรื่องนี้

ผมนั่งรับโทรศัพท์ด้วยสมองที่ว่างเปล่า รับรู้ข้อมูลนี้ซ้ำแล้วซ้ำอีกจนเกือบเช้า

ว่า วันนั้นท่านอาจารย์ไปช่วยตัดสินงานที่บางแสน ตกเย็นเจ้าภาพก็เลี้ยงอาหารเย็นเป็นการขอบคุณแล้วก็เชิญให้ท่านขึ้นไปร้องเพลง เพราะท่านเป็นคนชอบร้องเพลงและร้องได้อย่างไพเราะจับใจมากๆ โดยเฉพาะเพลงของม.ร.ว. ถนัดศรี สวัสดิวัฒน์

เมื่อได้รับเชิญ ท่านขึ้นไปบนเวทีตามคำเชิญ เพลงแรกที่ร้องด้วยความไพเราะเพราะพริ้ง ก็คือเพลง“สวรรค์ค้าง” ซึ่งเป็นเพลงที่ท่านชอบ

เมื่อเพลงแรกจบลง ระหว่างเริ่มเพลงที่ 2 ก็เหมือนสวรรค์แกล้ง ท่านได้เป็นลมล้มฟุบลงกลางเวที ท่ามกลางความตกตะลึงของคนที่อยู่ในที่นั้น ต่างวิ่งไปช่วยปฐมพยาบาล แต่ก็ไม่มีใครช่วยได้

ท่านได้หลับไปแล้วด้วยใบหน้าที่มีความสุข ท่านได้จากพวกเราไปแล้ว จากไปจริงๆ จากไป ชั่วนิจนิรันดร์

สำหรับผมได้แต่ภาวนาว่า ถ้าชาติหน้ามีจริง ขอสวรรค์ได้เมตตา ให้เราได้เกิดมาเป็นพี่น้องกัน ทำงานร่วมกันเหมือนชาตินี้

แต่วันนี้ ชาตินี้ บุญเราสองมีเพียงเท่านี้

ผมต้องขอกราบลา ให้ท่านอาจารย์กลับสู่สรวงสวรรค์วิมานชั้นฟ้า ภูมิภพที่ท่านจากมา

ทิ้งไว้เพียงเพลงสุดท้าย...ที่อาจารย์ได้ร้อง เป็นการสั่งลา

น้องอาจารย์นนท์





(HOME)